به گزارش «سراج24» ، مذاکرات هستهای ایران و گروه 1+5 در آلماتی در حالی پایان یافت که امید میرفت غربیها با رویکرد نسبتا واقعبینانهای که در پیش گرفته بودند فرصتی را برای گشایش در گره بسته مذاکرات به وجود آورند و نهایتا زمینه حلوفصل اختلافات دوطرف فراهم شود. تا یک هفته پس از مذاکرات آلماتی رویکرد امیدوارانه به قوت خود باقی بود و اینگونه به نظر میرسید که مقامات غرب تا حدی از موضع سماجتآمیز گذشته شان دست برداشتهاند. اما از اواسط هفته جاری بهتدریج خط واقعگرایی غرب کمرنگ شدو به همان مسیری رفتند که پیش از مذاکرات آلماتی در پیش گرفته بودند.
این در حالی است که نمایندگان کشورمان با نگاهی مثبت دستاوردهای نشست آلماتی را تشریح کردند. طرف غربی هم با ایجاد کمی تغییر در پیشنهادات مسکو در این دور از مذاکرات حضور پیدا کرد. ولی با این وجود میشود مذاکرات آلماتی را همچنان گامی رو به جلو ارزیابی کرد مشروط به اینکه غرب به سرعت تغییر موضع ندهد. اما متاسفانه طرف غربی گام به گام از رویکرد واقعگرایانه خود فاصله گرفته است.
سیاست جدید گروه 1+5 بعد از آلماتی نشان میدهد که آنها پیش از این هم هیچ قصدی برای حل مسئله هستهای ایران از راه گفتوگو نداشتهاند و صرفا میخواهند که پرونده هستهای جمهوری اسلامی ایران از طریق شورای امنیت پیگیری شود.
این مسئله به چارچوب غیرمستقل کشورهای گروه 1+5 برمیگردد. این گروه طی 10سال گذشته نشان داده است که هرگاه مذاکرات هستهای تا مرحله کسب نتیجه پیش رفته است به بهانههای مختلف تلاش کردند تا جلسات را به تعویق بیندازند. بازی بر سر تعیین زمان و مکان مذاکرات در همین راستا قابل توجیه است. بنابراین باید گفت که غرب بهدنبال این مسئله است که موضوع هستهای را در قالب گفتوگو حل نکند زیرا در آن صورت ایران در فرآیند مذاکراتی میتواند آنها را شکست داده و لذا همه بهانههایی که تاکنون توسط آنها علیه کشورمان مطرح شده را از دست خواهند داد.
چرا که ایران بر اساس توافقنامه و پادمان هستهای تحت نظر آژانس بینالمللی انرژی اتمی فعالیت هستهای خودش را انجام داده و در مذاکرات، استدلالهای غرب زیر سوال میرود و آنها نمیخواهند که این اتفاق بیفتد. بنابراین پروژه شکست مذاکرات را در دستور کار خود قرار داده و درصدد پیگیری پرونده هستهای از طریق شورای امنیت هستند که در این صورت ایران هم ناچار از اتخاذ سیاستی متناسب با شرایط جدید خواهد شد.
ظاهرا نتایج نشست آلماتی مورد رضایت تل آویو و لابیهای قدرتمند صهیونیستی در آمریکا قرار نگرفته لذا آنها با اعمال فشار به طرف غربی تلاش میکنند تا فضا را در راستای اهداف مورد نظر خود تغییر دهند. با یک نگاه حداقلی باید مسئله تعیین زمان و مکان مذاکرات آلماتی 2 را با نگاه مثبتی دید البته با این امیدواری که غرب مذاکره را برای مذاکره نخواهد.
گو اینکه در فاصله نشست هستهای استانبول تا بغداد هم طرف غربی موضع هستهای خود را در قبال ایران تغییر داد و بعد از نشست استانبول که امید میرفت زمینه برای حل و فصل موضوع مهیا شود اما ناگهان غربیها بخصوص آمریکاییها زیر میز بازی زدند و در بغداد همه چیز را به نقطه اول برگرداندند.
در حال حاضر هم علائمیدیده میشود که غرب همان سیاست بعد از نشست استانبول را در پیش گرفته است مگر اینکه روزهای آینده بهگونهای رفتار کنند که واقعا شبهات را از بین ببرند.
*محمدحسین آصفری-عضو کمیسیون امنیت ملی
